۰•●❤ ลู ก แ ก้... 的个人资料۰•●❤ ลู ก แ ก้ ว ❤●•۰照片日志列表 工具 帮助

V.C. Arphanukorn Narissara

兴趣
โหด หมวย อึ๋ม
此共享空间没有音乐列表。

۰•●❤ ลู ก แ ก้ ว ❤●•۰

ฉั น รั ก เ ท อ . . คื อ เ ห ตุ ผ ล จ า ก จั ย
9月16日

I Love You

Join Me @ MHO

You're my life, you're my love,
You're my shining star, you're my beautiful dove,

I love you so much, you don't even know,
When I think about you my face starts to glow,

I'm so blessed to know you,
Just talking to you makes me feel less blue,

I've always wanted somebody like you in my life,
Someone who's kind, adorable, and usually very nice,

But I never stop to think,
That what God's given me could be gone in a wink,

It's never really occurred to me,
That God could easily take you away from me,

So while we're here, let's make it great,
And whatever happens, is up to fate,

Because if there's one thing in this life I know is true,
It's the simple fact, that I LOVE YOU
 ! !

5月8日

❤ I forgot to say "I love you" ❤

 
 
I forgot to say "I love you".
 
When angry words came and made demands you weren’t ready to meet…
I forgot to say "I love you".
When the hurt inside grew and the only pain I could feel was my own…
I forgot to say "I love you".
When tears began to fall and stubborn pride led me to close my heart to yours...
I forgot to say "I love you".
When you said maybe it was best that we end this to go our separate ways and disbelief washed over me…
I forgot to say "I love you".
When you turned to leave; when I could have reached out but didn’t because my pain clouded my judgment…
I forgot to say "I love you".
When the door closed and all that remained was silence and my quiet tears…
I forgot to say "I love you".
I forgot to tell you how much joy you brought into my life.
I forgot to tell you that you were the most interesting part of my day.
I forgot to tell you that a day without you left something empty inside me.
I forgot to tell you how I thrilled to the sight of your sweet smile and the sound of your quiet voice.
I forgot to tell you how much I valued you as a person.
I simply forgot...
Time has passed. Our lives have moved forward and what we shared remains in the past.
I hope somehow you know just what you did mean to me; what my memories still hold so dear.
Yet my strongest regret is not expressing my heart's constant whisper...
I love you...

 
4月11日

❤ วั น ที่ 2 5 6 . . ค ว า ม รั ก ข อ ง ฉั น ❤

 
นานมาแล้ว.......มีเรื่องเล่าระหว่างหญิงสาวและชายหนุ่มผู้ซึ่งรักกันมาก และสาบานว่า แม้ความตายก็มิอาจจะพรากรักอันแสนจะมั่นคงนี้ลงได้ และในครั้งนั้น ยังมีแม่มดตนหนึ่งผู้ซึ่งไม่เชื่อว่าความรักของทั้งสองจะมั่นคง จึงคิดหาทางพิสูจน์ขึ้นมา นางกล่าวว่า........

"หากพวกเจ้ามั่นใจในรักของอีกฝ่าย ซึ่งยั่งยืนแม้ว่าความตายจะพราก ข้าก็อยากจะลองดูว่ามันจะเป็นอย่างไร.. ข้าขอสาปให้นับแต่นี้เป็นต้นไป ไม่ว่าจะเกิดใหม่อีกสักกี่ชาติ บุรุษนี้จะไม่มีทางจำเจ้าได้ เขาจะไม่สามารถจำได้ว่าเคยรักเจ้า และตรงกันข้ามกับเจ้าเจ้าจะเป็นคนที่จำทุกอย่างได้ เพราะเจ้าจะยังคงอยู่เช่นนี้ตลอดไปไม่แก่ไม่เฒ่าไม่มีวันตายจะอยู่อย่างนี้นิรันดร....เจ้าจะจำเวลาที่เคยรักเขา เคยเป็นที่รักและต้องเฝ้ารอการกลับมาของเขาในชาติแล้วชาติเล่าตลอดกาล...... วันใดก็ตามที่เจ้าทำให้เขารู้ตัวว่ารักเจ้า ทำให้เขาจำเจ้าได้ วันนั้น...คือวันที่ความเป็นนิรันดร์ของเจ้าสิ้นสุดลง เจ้าจะแก่และตายตามสภาพของอายุขัยที่ควรเป็น.....และคราวนี้ก็จะเป็นทีของเจ้าหนุ่มนั่นแทน...เขาจะต้องเป็นคนที่ค้นหาเจ้าบ้าง......."

หลังจากนั้นมาปีแล้วปีเล่าเวลาผ่านไปศตวรรษทบศตวรรษที่หญิงสาวเฝ้าตามหาชายหนุ่มคนรัก และทุกครั้งที่เธอได้พบเขาในสภาพของใครคนหนึ่งที่ไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับเธอเลยแม้แต่น้อย....เธอพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้เขาจำเธอได้ แต่มันก็ไม่เคยสำเร็จชาติแล้วชาติเล่า....

หลังจากการเกิดและดับของเขาผ่านไปนับสิบครั้ง เขาก็ยังไม่อาจระลึกได้ถึงความรักของเธอ ความทุกข์ทรมานของหญิงสาวถูกเฝ้าดูอย่างเยาะเย้ย โดยนางแม่มดผู้รอคอยเวลาที่หญิงสาวจะยอมรับว่า...รักแท้ที่แม้ความตายก็ไม่อาจพรากนั้นไม่มีจริง...แล้วนางแม่มดก็ต้องประหลาดใจ เมื่อพบว่าในช่วงหลังๆ มา หญิงสาวไม่ได้พยายามที่จะทำให้ชายหนุ่มระลึกถึงตน ไม่พยายามให้ชายหนุ่มรักตน...แต่กลับทำทุกอย่างที่คิดว่าจะทำให้เขามีความสุข และทำให้เขาเกิดรอยยิ้มแทน

แล้ววันหนึ่งนางแม่มดก็เก็บความสงสัยเอาไว้ไม่ได้อีกต่อไป จึงปรากฎตัวเพื่อเอ่ยถามกับหญิงสาว

"เจ้าได้ละทิ้งความพยายามของเจ้าเสียแล้วหรือ...ความพยายามที่จะพิสูจน์ให้ข้าได้เห็นอำนาจและพลังของรักแท้ที่เหนือกว่าอำนาจใดๆ แม้กระทั่งคำสาปของข้า"

"จริงๆ แล้วข้ามีเหตุผลของข้า" หญิงสาวตอบนางแม่มดกลับไป "ข้าไม่ได้ละทิ้งความพยายาม เพียงแต่ ข้ากลัวว่า...หากความพยายามของข้าสัมฤทธิ์ผล....แล้ว...."

"แล้วเจ้าก็ต้องแก่และตาย เจ้ากลัวจะสูญเสียความเป็นอมตะของเจ้า เฮอะ นี่หรือรักแท้ของเจ้า"

หญิงสาวไม่ปฏิเสธ นางเผชิญหน้ากับนางแม่มด และรับคำกล่าวหานั้น

"อาจใช่ มันเป็นความจริงที่ข้ากลัวว่า หากข้าทำให้เขาจำข้าและรักข้าได้ ข้าจะต้องตายจากเขาไป"

"และเจ้าก็ไม่เชื่อใจว่า เขาจะทำให้เจ้าจำเขาได้เช่นนั้นหรือ?"

หญิงสาวจ้องหน้าแม่มดนิ่ง ก่อนจะตอบออกไป

"สิ่งที่ข้าเกรงไม่ใช่เรื่องนั้น ท่านรู้อะไรไหม....ตลอดเวลาอันยาวนานที่ข้าเฝ้าเดินทางตามหาเขา เฝ้ารอคอยวันแล้ววันเล่า รอวันที่เขาจะกลับมาหาข้าอีกครั้ง ตลอดเวลาที่ข้าเฝ้ามองการเกิดและการตายของเขา มันคือความทรมานอันยาวนานที่ดูเหมือนไม่มีที่สิ้นสุด....  และสำหรับข้า ความทุกข์อันแสนสาหัส คือ การได้เห็นความทรมานของผู้เป็นที่รัก โดยที่เราไม่อาจยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือได้.........หลายครั้งที่ข้าอยากให้ตัวข้าเห็นแก่ตัว พอที่จะพยายามทำให้เขารัก ทำให้เขาระลึกถึงข้าได้อีกครั้ง เพื่อที่ข้าจะได้เป็นอิสระต่อการพันธนาการนี้ แต่ทุกครั้งที่ข้าคิดถึงมัน.......ความทุกข์ทรมานที่ข้าได้รับเนื่องจากการรอคอยที่ไม่มีวันจบสิ้นก็ทำให้ข้าคิดได้ ว่า....ข้าไม่อาจให้เขาต้องแบกรับความรู้สึกทรมานเช่นที่ข้าได้รู้สึก สิ่งเดียวที่ข้าจะทำคือ ข้าจะทำให้เวลาของเขามีแต่ความสุขเท่าที่พลังของข้าจะทำได้ ข้าอาจไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของเขาก็จริง แต่ข้าก็ยังอยากเห็น รอยยิ้มของเขา...ข้าอาจเป็นคนอ่อนแอในสายตาของท่าน อย่างไรก็ตาม นี่ก็คือความรักของข้า คือสิ่งที่ข้าเป็น...แม้ชีวิตของข้าจะต้องเดียวดายตลอดกาล แต่ข้าก็มั่นใจอยู่อย่างหนึ่งว่า คนที่ข้ารักจะไม่มีวันเดียวดายเช่นตัวข้า เพราะเขาจะมีข้าข้างกายเขาชั่วนิรันดร์...."

 นิทานเรื่องนี้ไม่มีตอนจบ เพราะอยากให้คนที่อ่านจินตนาการถึงตอนจบเอาเอง

ในชีวิตของคนเรามีหลายช่วงต่อหลายช่วงที่เราคิดว่า เรารักใครสักคนมากมายเหมือเกิน และหลายต่อหลายครั้งที่ความรักของเราต้องการความรักตอบกลับมา หลายคนฟูมฟายกับโชคชะตาว่ารักที่ไม่ได้รับรักตอบคือ การสูญเวลาเปล่า แต่ก็มีหลายต่อหลายคนที่ดีใจกับโชคชะตาที่เกิดมาสักครั้งสามารถรักใครสักคนอย่างเต็มหัวใจ ทุกอย่างในชีวิตมีทางเลือก.....ขึ้นอยู่กับว่าเราจะเลือกหรือไม่ และถ้าเลือกเราจะเลือกเดินทางไหนเท่านั้นเอง สิ่งสำคัญก็คือ เมื่อเลือกแล้วอย่าคิดเสียใจในสิ่งที่ตัวเองเลือก.......ทางเลือกเป็นของคุณ
3月28日

❤ วันที่ 242 กับเพื่อนรักของฉัน ❤

เพื่อนรัก..เพื่อนรัก

ขอบคุณนะคะ สำหรับกำลังใจ

สำหรับความไว้เนื้อเชื่อใจ

และความห่วงใย..ที่มีให้เสมอ

 

สัญญานะ..

ว่าเราจะเป็นเพื่อนรักกัน..ตลอดไป

 

ไม่ต้องพูดอะไรมากมาย

ก้อเข้าใจใช่ไหม?

ว่าเพื่อนคนนี้..รัก..และหวังดี

ให้ความจริงใจกับเทอ..มากแค่ไหน

 

เมื่อเทอล้ม

ฉันจะคอยฉุดเทอให้ลุก

และเป็นกำลังใจให้เสมอนะ

ถึงแม้ว่า..

มันจะเป็นแค่..กำลังใจเล็กๆ

จากเพื่อนคนหนึ่งของเทอ

แต่ฉัน..ก้อให้เทอด้วยความเต็มใจนะ

 

รักเพื่อนเสมอ

 

2月27日

❤ วั น ที่ 2 1 2 . . กั บ ค น ดี ข อ ง ฉั น ❤

    
 
วันนี้ตื่นขึ้นมาเพราะปาป๊าโทรมาปลุก ก้อไม่ได้กลับบ้านตั้งหลายอาทิตย์แล้วนี่นา อุตส่าห์ได้หยุดติดกัน 2 วันทั้งที ก้ออยากนอนยาวๆ บ้างนี่นา พอวางหูจากปาป๊า ก้อลองมาออนไลน์ดู เย้..วันนี้เน็ตใช้ได้แฮะ หลังจากที่เมื่อวาน เข้าไม่ได้ทั้งวัน
 

 
ออนไลน์ปุ๊บ ยังไม่ทันทำไรเลย อั้ยเพื่อนตัวกลมก้อโทรมาต่อเลย คุยกันประมาณชั่วโมงนึงมั๊ง ((เป็นความซวยของกรูที่มันใช้โปรฯ บุฟเฟ่ต์)) พอหิวๆ ก้อเลยตัดบทซะเลยว่าจะไปกินข้าว แต่จริงๆ แล้วอ่ะ คิดถึง "คนดี" ตะหาก
 
 
เปิดเมล์โหลดไปเรื่อยๆ แล้วก้อลงไปคุดคู้บนเตียง นอนคิดถึง "คนดี" ป่านนี้..เค้าจะทำอะไรอยู่น๊าา คงจะตื่นแล้วมั๊ง เอ..หรือว่ายังไม่ตื่น?
 
 
พอกลับมานั่งดูเมล์ เฮ้อออ "พ่อคนนั้น" เมล์มาแต่เช้าเลย ทุกครั้งจะต้องขึ้นต้นประโยคว่า "My Dearest Kaew" ธ่ออ ช้านตกลงเป็นที่รักเทอตอนไหนยะ?
 
 
แถม "พ่อคนนั้น" ยังมาตัดพ้ออีกว่า "ครั้งที่แล้วมาเมืองไทย โทรไม่เห็นติด เปลี่ยนเบอร์รึเปล่า ทะมายไม่ยอมบอกกันม่างเลย" อ่าว..เวง บ่นเป็นวรรคเปงเวร เปลี่ยนซะเท่หนายเล่า อั้ยบร้าา สัญญาณมันไม่ดีล่ะมั๊ง ชั้นยังใช้เบอร์เดิมย่ะ ตาบื้อออ!!
 
 
แล้วแถมยังบอกอีกว่า เด๋วเดือนหน้าจะมา จะไป meeting ด้วยนะ ((ซวยแล้วไม๊ล่ะกรู ไม่น่าไปบอกเลย -_-"))
 
 
เฮ่อออ!! จะว่าไปอ่ะ "พ่อคนนั้น" เค้าก้อแสนดี๊ แสนดี เค้าบอกว่า เค้ายังรอเราอยู่เลยนะ เค้าถามว่าเรามี "ใคร" รึยัง จะบอกไปได้งัยล่ะ ว่ามีคนที่อยู่ในใจอยู่แล้ว เพียงแต่ว่า..เราไม่มีสิทธิ์พูดคำว่า "รัก" ออกไป เท่านั้นเอง ((เจียมตัวเองวั้ยเหอะ))
 
 
แต่ถ้าเราทำใจให้รัก "พ่อคนนั้น" ได้อ่ะ ก้อคงจะดีไม่น้อยเลยนะ อาจจะหายจากอาการ หายใจเข้าก้อ..เฮ่อเทอ อย่างที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ก้อได้
 
 
แล้วเราจะบอก "พ่อคนนั้น" ออกไปได้ยังงัยล่ะ ว่าเรามี "คนดี" ที่อยู่ในใจเราอยู่แล้ว เพราะถ้าเรากลับมานึกถึงตัวเองว่า..ถ้า "คนดี" เค้ามาบอกเราว่า เค้ามี "ใคร" คนนั้นแล้ว เราจะรู้สึกยังงัยบ้างนะ
 
 
วันนี้..คงไม่ได้คุยกับ "คนดี" แล้วมั๊ง ส่ง sms ไปกู๊ดไนท์แล้ว ป่านนี้คงนอนแล้วล่ะ ก้อนี่มันเที่ยงคืนกว่าแล้วนี่นา เข้าวันที่ 213 แล้วนะ "คนดี"
 
 
  ลู ก แ ก้ ว  
 
2月5日

❤ Just PAUSE...Don't STOP!! ❤

บางครั้ง...เราก็ต้องยอมหยุด...ชั่วขณะ

เพื่อรอที่จะเดินต่อไป...

ไม่ใช่ดันทุรัง...

เพื่อที่จะต้องหยุดตลอดไป

บ่อยไป...ที่เราเจอความยุ่งยากและวุ่นวาย

หรือทุกครั้งที่เราต้องเผชิญหน้ากับสิ่งต่างๆ

ความรู้สึกแรกที่เกิดขึ้นคือ..."ไม่อยากทำ"

อาจเพราะ...ไม่รู้ว่าจะต้องทำอะไรก่อน-หลัง

ไม่รู้ว่า...จะต้องจัดการกับชีวิตอย่างไร???

ในเมื่อทุกๆอย่างประดาหน้าเข้ามา

ความตกใจ...จะทำให้สติของเรากระจัดกระจาย

และตื่นตระหนกกับความอืดอัดและคับแคบ

และความรู้สึกที่เหลือทิ้งไว้คือ..."เหนื่อย"

ที่เดิม...ที่แห่งนี้...

คือ ที่ๆบันทึกเรื่องราวต่างๆ

ถ่ายทอดออกมาจาก "ความรู้สึก"

เก็บไว้ซึ่ง..."ความทรงจำ" ที่ได้ผ่านเข้ามา

นานแล้วสินะ...ที่ไม่ได้พบกัน

คนเราทุกคนย่อมมีความเปลี่ยนแปลงขึ้นอยู่เสมอๆ

"ภารกิจ" ย่อมทำหน้าที่หลักของตัวมัน

และ

"ความอดทน" เป็นหน้าที่รองลงมา

 
没有相册。
尚未添加列表。